Wednesday, 15 April 2020

NARAYANEEYAM DASAKAM - 8 - MAHAPRALAYA OR THE GREAT DELUGE


Dasakam - 8 - Mahapralaya or The Great Deluge






360 human years - 1 divine year for Gods

12000 such divine years - Maha yug or Chathur yug

Maha yug - Kritha + Thretha + Dwapara + Kali yug

71 such maha yug - 1 Manvantara

14 manvantaras - 1 kalpa (note: we are in 7th Manvantara called vaivaswatha manvantara.)

*1 kalpa - 1 day for Brahma, our mythological creator of the beings

After Prakriti pralaya, at the first kalpa* or Braahma kalpa, came Brahma who acquired knowledge from Lord to start his creation. One kalpa, which is his day, he created and one kalpa, which is his night, he slept and that is known as naimittika pralaya when he takes refuge in Lord's abdomen and then the whole universe becomes one with Lord.

This is similar to how we complete all our day activities and go to sleep, we all merge in to the eternal bliss forgetting worries, fear and anxiety. The pralaya ends when Time or Kaala awakens Lord who then with his mere glance creates universe, Brahma arises out of the Lotus emerging from Lord's navel and acquired knowledge and created the beings on earth once again.

Bhattathiri mentioned that  Brahma has completed 50 such cycles in life so far. Now that we being in Paadma Kalpa, Bhattadiri prayed to the Supreme Lord of incomprehensible powers and creator of Brahma, the Lord of Guruvayoor to eradicate all his ailments. Lord nodded his head and acknowledged his request immediately.

The 13th sloka is very important. Chanting of this sloka 16 or 48 or 72 or 108 times each day for 48 days continuously helps in getting rid of chronic diseases including cancer.



Lyrics of Dasakam 8



एवं तावत् प्राकृत प्रक्षयान्ते
ब्राह्मे कल्पे ह्यादि मे लब्ध जन्मा ।
ब्रह्मा भूय: त्वत्त एवाप्य वेदान्
सृष्टिं चक्रे पूर्व कल्पोपमानाम् ॥१॥

evaM taavat praakR^ita prakshayaante
braahme kalpe hyaadi me labdhajanmaa |
brahmaa bhuuya: tvatta evaapya vedaan
sR^iShTiM chakre puurva kalpOpamaanaam||1||

सोऽयं चतुर्युग सहस्रमितानि अहानि
तावन्मिताश्च रजनी: बहुशो निनाय ।
निद्रात्यसौ त्वयि निलीय समं स्वसृष्टै:
र्नैमित्तिक प्रलयमाहु: अतोऽस्य रात्रिम् ॥२॥

sO(a)yaM chaturyuga sahasramitaani ahaani
taavanmitaashcha rajanii: bahushO ninaaya |
nidraatyasau tvayi niliiya samaM svasR^iShTai:
naimittika pralayamaahu: atO(a)sya raatrim ||2||

अस्मादृशां पुन: अहर्मुख कृत्य तुल्यां
सृष्टिं करोति अनुदिनं स भवत्-प्रसादात् ।
प्राग्ब्राह्म कल्प जनुषां च परायुषां तु
सुप्तप्रबोधन समास्ति तदा विसृष्टि: ॥३॥

asmaadR^ishaaM puna: aharmukha kR^itya tulyaaM
sR^iShTiM karOti anudinaM sa bhavat-prasaadaat |
praagbraahma kalpa januShaaM cha paraayuShaaM tu
supta prabOdhana samaa(a)sti tadaa visR^iShTi: ||3||

पञ्चाशदब्दम्-अधुना स्व वयोर्ध रूपम्
एकं परार्धम्- अतिवृत्य हि वर्ततेऽसौ ।
तत्रान्त्यरात्रि जनितान् कथयामि भूमन्
पश्चात् दिनावतरणे च भवत्-विलासान् ॥४॥

pa~nchaashadabdam-adhunaa sva vayO(a)rdha ruupaM
ekaM paraardham-ativR^itya hi vartate(a)sau |
tatraantyaraatri janitaan kathayaami bhuuman
pashchaat dinaavataraNe cha bhavat-vilaasaan ||4||

दिनावसानेऽथ सरोज योनि:
सुषुप्ति काम: त्वयि  सन्निलिल्ये ।
जगन्ति च त्वज्ज-जठरं समीयु:
तदेदम् एकार्णवम् आस विश्वम् ॥५॥

dinaavasaane(a)tha sarOja yOni:
suShupti kaama: tvayi sannililye |
jaganti cha tvaj-jaTaraM samiiyu
tadedam ekaarNavam aasa vishvam ||5||

तवैव वेषे फणिराजि शेषे
जलैकशेषे भुवने स्म शेषे ।
आनन्द सान्द्रानुभव स्वरूप:
स्वयोग निद्रा परिमुद्रितात्मा ॥६॥

tavaiva veShe phaNiraaji sheShe
jalaikasheShe bhuvane sma sheShe
aananda saandraanubhava svaruupaH
svayOganidraa parimudritaatmaa ||6||

कालाख्य शक्तिं प्रलयावसाने
प्रबोधयेत्यादि-शता किलादौ ।
त्वया प्रसुप्तं परिसुप्त शक्ति-
व्रजेन तत्रा-अखिल जीवधाम्ना ॥७॥

kaalaakhya shaktiM pralayaavasaane
prabOdhayetyaadi-shataa kilaadau |
tvayaa prasuptaM parisuptashakti
vrajena tatra-akhila jiivadhaamnaa ||7||

चतुर्युगाणां च सहस्रमेवं
त्वयि प्रसुप्ते पुनरद्वितीये ।
कालाख्य शक्ति: प्रथम प्रबुद्धा
प्राबोधयत्त्वां किल विश्वनाथ ॥८॥

chaturyugaaNaaM cha sahasramevaM
tvayi prasupte punaradvitiiye |
kaalaakhya shakti: prathama prabuddhaa
praabOdhayattvaaM kila vishvanaatha ||8||

विबुध्य च त्वं जलगर्भ शायिन्
विलोक्य लोकान् अखिलान् प्रलीनान् ।
तेष्वेव सूक्ष्मात्मतया निजान्त: -
स्थितेषु विश्वेषु ददाथ दृष्टिम् ॥९॥

vibudhya cha tvaM jalagarbha shaayin
vilOkya lOkaan akhilaan praliinaan |
teShveva suukshmaatmatayaa nijaanta:-
sthiteShu vishveShu dadaatha dR^iShTim ||9||

तत: त्वदीयात् अयि नाभिरन्ध्रात्
उदञ्चितं किंचन दिव्य पद्मम् ।
निलीन निश्शेष पदार्थमाला-
संक्षेपरूपं मुकुलायमानम् ॥१०॥

tata: tvadiiyaat ayi naabhirandhraat
uda~nchitaM kinchana divya padmam |
niliina nishsheSha padaartha maalaa-
sanksheparuupaM mukulaayamaanam ||10||

तदेतद् अम्भोरुह कुड्मलं ते
कलेवरात् तोयपथे प्ररूढम् ।
बहिर्निरीतं परित: स्फुरद्भि:
स्वधामभि: ध्वान्तम्-अलं न्यकृन्तत् ॥११॥

tadetad ambhOruha kuDmalaM te
kalevaraat tOyapathe praruuDham |
bahirniriitaM paritaH sphuradbhi:
svadhaamabhi: dhvaantam-alaM nyakR^intat ||11|

संफुल्लपत्रे नितरां विचित्रे
तस्मिन् भवद्वीर्य धृते सरोजे ।
स पद्मजन्मा विधिराविरासीत्
स्वयं प्रबुद्धा-अखिल वेदराशि: ॥१२॥

samphulla patre nitaraaM vichitre
tasmin bhavadviirya dhR^ite sarOje |
sa padmajanmaa vidhiraaviraasiit
svayaM prabuddha-akhila vedaraashi: ||12||

अस्मिन् परात्मन् ननु पाद्मकल्पे
त्वमित्थ मुत्थापित पद्मयोनि: ।
अनन्तभूमा मम रोग राशिं
निरुन्धि वातालय वास विष्णो ॥१३॥

asmin paraatman nanu paadmakalpe
tvamittha mutthaapita padmayOni: |
anantabhuumaa mama rOga raashiM
nirundhi vaataalaya vaasa viShNO || 13||


-------Sri Krishnarpanam------

No comments:

Post a comment